□□Leian□Ha□M□imeiwe□etwoadventu□oussou□swhoalw□y□soughtexcit□ment□ndthrill□n□□□irlives.Theywerebestfr□endss□n□e□hildh□odandsharedapass□onf□rexplorin□theunk□own.On□day,astheyw□resitti□g□□□ertheoldoakt□eeint□e□ark,Han□eim□ihadanidea□hatwoul□leadthemonanewad□en□ur□□h□ttheywouldnev□rfor□et.□□□p>LiLeiandHanMei□eiweretwoadv□nt□ro□ssoul□whoalwayss□ughtexc□tementa□dthril□□nthe□rliv□s.The□werebestfr□endssince□□ildhooda□d□□aredapas□ionfor□x□lor□ngthe□□known□Oneday,asthe□weresittingunderth□o□doa□treeinthepark,HanMeim□ihad□nideathatwould□eadthemonanewadven□ureth□tt□ey□oul□neverforget.<□□□ LiLeiand□a□Meimei□eretwoa□venturou□□oulswhoalwayssoug□t□x□itementandthril□int□eir□□ve□.Th□□werebestfriendss□□cechil□hoo□□n□share□apass□onfore□ploringth□un□nown.O□eday,a□t□eywere□ittingundertheoldoakt□eeinthepark,□a□□eimeihada□ideat□atwould□□adt□emonanewadventurethatt□eywouldneverforget.<□□> LiLeian□□anMeime□w□re□woadventu□ous□oulswhoalwayss□u□htexcitement□□dthrillintheirlives.Theywer□bestfriendssin□echildhooda□dsharedap□ss□□□fo□□□pl□r□ngthe□□known.O□ed□y,asthey□er□s□ttingundertheoldo□ktree□nthepark,H□nMeimeih□dan□deat□atw□uldl□a□themonane□a□ven□□re□□□tth□y□ouldne□erforget.